KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA :

Dojazd do centrum : nie dotyczy,

Ceny : niskie,

Skala Citibreak.pl :  1 dzień.

DOJAZD Z LOTNISKA DO CENTRUM : nie dotyczy

Aby odbyć trasę „Gruzińskiej Drogi Wojennej” niezbędne jest wykupienie specjalnej wycieczki lub skorzystanie z usług biur turystycznych lub kierowców w Tbilisi. Oferta i konkurencja jest naprawdę szeroka. Cena za całodniową wycieczkę, z transportem powinna oscylować w granicach 50 Euro.

ATRAKCJE :

1. Zapora Zinhvali – spory, sztuczny zbiornik wodny o wielkości 11,5 km2 wraz z zaporą o wysokości 102 metrów. Położony jest w dolinie rzeki Aragwi a powstał w 1986 roku. W najgłębszym miejscu zbiornik ma 75m głębokości a cały zbiornik mieści łącznie 520 mln m3 wody i zaopatruje w nią aż połowę mieszkańców stolicy Gruzji.

2. Twierdza Ananuri – Forteca pochodząca z przełomu XVI i XVII wieku, znajdująca się tuż obok zapory Zinhvali. Pierwsze fortyfikacje w tym miejscu datowane są już na XIII wiek. Twierdza składa się z Zamku Górnego i Dolnego.

3. Przełęcz Krzyżowa i Monument Przyjaźni Rosyjsko – Gruzińskiej. Przełęcz położona na wys. 2300 m wraz z charakterystycznym postradzieckim, socrealistycznym monumentem . Z przełęczy rozpościera się wspaniały widok na doliny Tereku i Aragwi. Ta betonowo-kamienna konstrukcja, wypełniona wewnątrz mozaiką z kolorowych płytek, powstała w 1983 roku dla uczczenia dwusetnej rocznicy zawarcia traktatu gieorgijewskiego, zapewniającą wierność i uległość rosyjskim carom. Obecnie pomnik pełni funkcję punktu widokowego.

4.Wzgórze, Monastyr Gergeti (Cminda Sameba) – Monastyr Świętej Trójcy położony na wzgórzu Gergeti na wys. 2170m, tuż u stóp słynnej góry Kazbek (5054 m n.p.m.). Jest to najsłynniejszy gruziński zabytek, będący jednym z symboli kraju. Monastyr powstał w XIV wieku a obecny wygląd zawdzięcza późniejszym przebudowom. U podnóża wzgórza leży miasteczko Stepancminda, będące bazą wypadową, szczególnie dla osób „atakujących” Kazbek.

Gruzińska Droga Wojenna to piękna, malownicza trasa, pełna zachwycających widoków. Ciągnie się od Tbilisi, na północ, do Osetii, granicy z Rosją, gdzie napotykamy placówki graniczne armii gruzińskiej. Drogę tą zaczęto nazywać tak już 1861 roku.