KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA :
Dojazd do centrum : bardzo łatwy,
Ceny : wysokie,
Skala Citibreak.pl : 1 dzień.
DOJAZD Z LOTNISKA DO CENTRUM :
Autobus – miejski autobus, linia nr 6. Czas przejazdu 15 minut, bilet kosztuje 1,20 Euro kupowany w automacie lub 2,00 Euro kupowany u kierowcy. Autobusy odjeżdżają w godz 6-20 sprzed samego terminala.
Taxi – czas przejazdu to 10 minut a jego koszt to zwykle 20-25 Euro.
CO ZJEŚĆ W PARMIE :
- Prosciutto di Parma – jedna z najbardziej znanych włoskich szynek dojrzewających. Produkowana wyłącznie w okolicach Parmy według rygorystycznych zasad.
- Parmigiano Reggiano – legendarny twardy ser dojrzewający nawet kilkadziesiąt miesięcy. Parma jest jednym z głównych centrów jego produkcji.
- Tortelli d’Erbetta – tradycyjne pierożki z ricottą, boćwiną lub szpinakiem oraz parmezanem, podawane najczęściej z masłem i szałwią.
- Anolini in Brodo – małe pierożki nadziewane mięsem i serem, serwowane w intensywnym bulionie mięsnym.
- Culatello di Zibello – ekskluzywna dojrzewająca wędlina z okolic Parmy, uważana za jedną z najlepszych we Włoszech.
- Gnocco Fritto – lekkie smażone poduszki z ciasta podawane zwykle z lokalnymi wędlinami i serami.
- Lambrusco – lekko musujące czerwone wino bardzo popularne w Emilii-Romanii, idealnie pasujące do lokalnych wędlin.
- Zuppa Inglese – deser przypominający tiramisu lub angielski trifle, nasączany likierem Alchermes.
ATRAKCJE :
1. Duomo di Parma – katedra w Parmie została zbudowana w XI–XII wieku i jest jednym z najważniejszych przykładów architektury romańskiej we Włoszech. Świątynia ma około 74 metrów długości, a jej charakterystyczna dzwonnica osiąga około 63 metry wysokości. Największym skarbem wnętrza są monumentalne freski kopuły autorstwa Antonio da Correggio przedstawiające Wniebowzięcie Marii — jedno z arcydzieł renesansu. 
2. Battistero di Parma (Baptysterium) – ośmioboczne baptysterium z różowego marmuru z Werony budowano od 1196 do 1270 roku. Budynek ma około 34 metry wysokości i 25 metrów średnicy. To jedno z ostatnich wielkich dzieł stylu romańskiego we Włoszech, ale widać już w nim elementy gotyku. Wnętrze zdobią średniowieczne freski przedstawiające sceny biblijne i kosmologiczne. 
3. Teatro Farnese – monumentalny teatr dworski powstał w 1618 roku dla rodu Farnese. Sala ma około 87 metrów długości i mogła pomieścić kilka tysięcy widzów. Był jednym z pierwszych teatrów nowożytnych z rozbudowaną scenografią i efektami specjalnymi. W czasie II wojny światowej został niemal całkowicie zniszczony podczas bombardowań, ale później go odbudowano. 
4. Palazzo della Pilotta – ogromny kompleks pałacowy Farnese budowano od końca XVI wieku. Znajdują się tu muzea, biblioteka, teatr oraz Galeria Narodowa. Nazwa „Pilotta” pochodzi od gry w pelotę, którą uprawiali żołnierze na dziedzińcach pałacu. To jeden z najważniejszych kompleksów renesansowo-barokowych północnych Włoch. 
5. Galleria Nazionale di Parma – galeria mieści dzieła takich mistrzów jak Leonardo da Vinci, Parmigianino czy Correggio. Kolekcja rozwijała się głównie dzięki rodzinie Farnese i późniejszym książętom Parmy. Galeria umiejscowiona jest w Palazzo della Pilotta.
6. Parco Ducale – Park Książęcy założono w XVI wieku jako ogród rezydencji książęcej. Rozciąga się na powierzchni około 20 hektarów. Aleje, fontanny i drzewa tworzą jedno z najbardziej eleganckich miejsc spacerowych miasta. 
7. Palazzo Ducale – dawna rezydencja książąt Parmy była wielokrotnie przebudowywana między XVI a XVIII wiekiem.
W pałacu mieszkali przedstawiciele dynastii Farnese oraz Maria Ludwika Austriacka — druga żona Napoleona, która po jego upadku rządziła Parmą. Obecnie jest to siedziba Carabinieri. 
8. Basilica di Santa Maria della Steccata – renesansowa bazylika została ukończona w XVI wieku (1539 roku) i słynie z harmonijnej centralnej kopuły. Wewnątrz znajdują się freski Parmigianina oraz grobowce członków rodu Farnese. Niestety podczas mojej wizyty w Parmie trwał remont fasady Bazyliki 🙁
9. Camera di San Paolo – to niewielkie pomieszczenie klasztorne ozdobione słynnymi freskami Correggia około 1519 roku.
Dekoracje iluzjonistyczne z motywami mitologicznymi były niezwykle nowatorskie jak na początek XVI wieku.
10. Teatro Regio di Parma – opera została otwarta w 1829 roku i jest jednym z najważniejszych teatrów operowych Włoch. Sala może pomieścić około 1.400 widzów. Parma słynie z wyjątkowo wymagającej publiczności operowej, szczególnie podczas festiwali poświęconych Giuseppe Verdi. 
11. AC Parma – Calcio to we Włoszech świętość. Parma, mimo iż jest małym miastem to na piłkarskiej mapie Włoch to znaczący i utytułowany klub. Mimo, iż nigdy nie zdobył mistrzostwa Italii, to trzykrotnie (1992, 1999, 2002) sięgnął po Puchar Włoch, 1x Superpuchar (1999) ale co najważniejsze na arenie europejskiej – dwukrotnie sięgnął po Puchar UEFA (1995, 1999), 1x Puchar Zdobywców Pucharów (1993) oraz 1x Superpuchar Europy (1993). Stadion, mimo swoich lat i typowo „włoskiego” stylu dalej przyciąga zawsze mnóstwo kibiców, którzy na każdym meczu AC Parma licznie wypełniają ten miejski stadion (pojemność 30.000 widzów). 
12. Piazza Giuseppe Garibaldi – znany również jako Wielki Plac, od średniowiecza stanowił centrum administracyjne miasta. Wytyczono go w miejscu, gdzie dawniej znajdowało się rzymskie forum. Całą jego północną pierzeję zajmuje wspaniały Pałac Gubernatora, który łączy w sobie cechy barokowe i neoklasyczne
13. Palazzo del Comune -pierwszy pałac Kapitana Ludu, znany również jako „Nowy Ratusz”, został wzniesiony w latach 1281-1828 i usytuowany był obok Palazzo del Podestà a oba budynki były połączone małym wejściem i schodami. Z tyłu budynku, w 1287 roku, wzniesiono więzienie kryminalne (znane jako „della Camusina”) oraz Wieżę Miejską , która przez wieki stanowiła powód do dumy dla miasta Parmy ze względu na swoją znaczną wysokość. Prawdopodobnie z powodu swego ciężaru i licznych dobudówek wieża nagle runęła 27 stycznia 1606 roku, niszcząc pałac Kapitana Ludu i więzienie Camusina oraz powodując śmierć 26 osób. Budynek odbudowano w latach 1627-1673 w stylu późnorenesansowy i wyróżnia się wysokimi arkadami. 
14. Palazzo del Podestà – pałac został zbudowany w latach 1221–1240. Budynek służył jako rezydencja podestà, który do tej pory nie miał stałej siedziby w mieście. Z czasem budynek utracił swoje pierwotne funkcje i stał się odnogą pałacu miejskiego.
15. Kościół San Francesco del Prato – założony przez zakon franciszkanów, pierwszy kościół w tym miejscu został zbudowany w latach 1227–1238. Budynek przedłużono i ukończono około 1462 roku. Fasadę zdobi gotycka rozeta w terakotowej ramie. Po zniesieniu obrzędów w 1800 roku kościół przekształcono w miejskie więzienie. Cele znajdowały się w nawie, co doprowadziło do wymiany okien i zakrycia fresków. W dzwonnicy znajdowały się cele izolacyjne dla więźniów specjalnych. Budynek pełnił funkcję więzienia aż do 1970 roku. W 2018 roku obiekt zwrócono diecezji parmeńskiej i ponownie powierzono go zakonowi franciszkanów. 
16. Casa del Suono (Dom Dźwięków) – to innowacyjne muzeum i laboratorium badawcze zlokalizowane w odrestaurowanym XVII-wiecznym kościele Santa Elisabetta. Obiekt jest w pełni poświęcony historii, ewolucji oraz technologii rejestracji i odtwarzania dźwięku. 
17. Ospedale Vecchio – stary szpital to zabytek znajdujący się w centrum Parmy, który od XV wieku do 1926 roku pełnił funkcję szpitala miejskiego. Doceniany przez mieszkańców miasta za świadczone przez wieki usługi humanitarne oraz za mieszczące się w nim instytucje kulturalne, od archiwów po biblioteki i kluby. 
18. Kościół Santissima Annunziata (Bazylika del Paradiso) -kościół został wzniesiony na miejscu klasztoru, zburzonego w 1546 roku. Budowę rozpoczęto w 1566 roku. Do 1616 roku budowa utknęła w martwym punkcie, część dachu zawaliła się, a planowanej kopuły nie udało się ukończyć. Układ wnętrza jest niemal eliptyczny, z dwoma półkolami połączonymi dwiema prostymi liniami, które łączą absydę, dziesięć kaplic i wewnętrzne atrium. 
19. Lokalne wyroby – Parma słynie z doskonałych i znanych na całym świecie wyrobów, jak szynka parmeńska (Prosciutto di Parma) czy słynny ser do spaghetti Parmigiano Reggiano. Będąc w Parmie warto zaglądnąć do małych sklepików oferujących lokalne produkty, które często można także degustować na miejscu, przed zakupem. 
Parma to miasto, które łączy wielką sztukę renesansu, muzykę operową i jedną z najlepszych kuchni świata. Choć jest spokojniejsze i mniej turystyczne niż Florencja czy Mediolan, zachwyca elegancją, bogatą historią rodu Farnese i niezwykłą atmosferą włoskiej Emilii-Romanii. Parma to idealne miejsce dla miłośników sztuki, historii i wybitnej gastronomii.
